من بـ ه انـــدازه چشـمـان تــو غمــگین مــانـدم و بـ ه انــدازه هـر بــرق نـــگاهت بـ ه نـگاهــی نــگران ....
تـــو بـ ه انـــدازه تــنـهایـــی مـن شــاد بـــمـان ....
من بـ ه انـــدازه چشـمـان تــو غمــگین مــانـدم و بـ ه انــدازه هـر بــرق نـــگاهت بـ ه نـگاهــی نــگران ....
تـــو بـ ه انـــدازه تــنـهایـــی مـن شــاد بـــمـان ....
حــواسمــون بــاشـ ه .....
دل آدما...!!
شیشـ ه نیست که روی آن...!!
* هــــــا * کنیم...!!
.
.
.
.
.
بعد با انگـــشت قـــ♥ ـلب بکشیم و...!!
وایسیم آب شـــدنش رو تماشــــا کنیم...!!
و کیـــــف کنیم...!!
رو شیشه نـــازک دل آدمـــا...!!
اگـــه قلبــــــ♥ ـــی کشیدی...!!
باید مــــــــردونـ ه پـــــــاش وایســــتی...!!
دلـــم گاهـــی مـی گیـــرد
گاهـــی مــی ســوزد
گاهـــی تـنــگ مـــی شــود
و حتـــی گاهـــی ...
گاهـــی نـ ه خیـلـی وقـــت هــا
مــی شکنــد ....
امــا هنــــوز مــــی تـپــد
بـــرای یک لحـــظه دیــدن تــــو
مـی خواهــم بــرای آسمـان شعر بــگویــم
آسمـان آبــ ـ ـی است ...
نـ ه خاکستـــری است ...
نـ ه ابـــ ـ ــری است ...
نـ ه قـرمـ ـز است ...
ای وای آسمـان سـیــاه شد ...
آسمـان در شــعر من
مـــــــــــــــــــــــــدام
رنگ عـــوض میکند ...
اصــــــــــــــــــلا
آسمـان آسمـان است دیـگر .....
این که دیـگر شعر لازم ندارد !!!
قـاصــدکــی
روی سنــگ فـرش خیـــابـان
در انـتـظار یــک دست ، یــک فـــوت
ایـن هـمـ ه رهـــگذر
کســی پـیـــامــی نــدارد بـــرای کسـی ؟!
قـصـ ه ی این همــه تـنهایــی را
قـاصــدک بـ ه کجــا خـواهـــد بــرد ؟! ....
.... دلــــم فـریـــاد میـــخـواهــد ....
ایـن روزهـــا دلـــم اصـــرار دارد
فــریـــاد بـزنـــد
امــا . . .
مـن جلـــوی دهـانـــش را مـــی گیـــرم
وقـتـــی مــی دانـــم کســـی تـمایـلی بـ ه شنـیــدن صدایــش نـــدارد !!!
ایـن روزهــا من . . .
خــدای سکـوت شــده ام
خـفقـــان گــرفتـــ ه ام تـــا آرامــش اهـالـــی دنـیـــا
خــط خطـــی نـشـود . . .!
دلتنـگی...
هر چند کـ ه دلتـنــــگ تــر از تـُنـگ بــلورم
با کوه غمــت سنـگ تـــر از سنــگ صبـــورمـــ
انــــدوه من انـبـــوه تـــر از دامن الـوند
بـشکوه تــــر از کوه دمـــاونـد غــرورمـــ
یک عمــر پـــریـشانــی دل بستـ ه بـ ه مـــویـی است
تـنــها سر ِ مــویـی ز سر ِ مــوی تـــو دورمـــ
ای عشق بـ ه شـوق تـــو گـــذر مــی کنـــم از خــویــش
تــو قــاف قـــرار من و من عیــن عبـــورمــــ
بـــگذار بـ ه بـــالای بـلنـــد تـــو بـیــــالایـــمـــ
کز تـیـره ی نـیـــلوفـــرم و تـشنـ ه ی نــــورمــــ
ای مــوج پــر از شــور ....
کـ ه بـــر سنــگ سـرت خـــورد .....
بــرخیـــز فـــدای سـرت ، انــگار نـ ه انــگار ....
یـــادمـــ بـــاشـد ....
تـنــــها ، دل مــــا دل نـیـست .....
ای زیـبـاتـــریـن
شــادی را بـه کسانـی هــدیـه مــی کنـــم که آنـــرا از مـن گرفتـنـد
عشــقـم را بیــن کسانــی تقـسیــم مـی کنــم که دلـــم را شکستـنــد
دعـایـــم را نـثـــار کسانـــی مـی کنـــم که نـفــریـنــم کـردنــد
مـحـبـتم را بـه کسانــی مــی دهـــم که بــر دلــم زخم نــهادنــد
مــی خواهم بر غــم تبـرها، درخـت شــوم
مـــی خـواهــم بــر روی پــاهـایـــم بـایــستـــم تــا آسـمان شـــانـه هـــایــم را لـمس کنــد
مــی خـواهـم بـــخنـدم
چـــون که هنــــوز تــو بـــا منـــی
خـــدایــا عـاشقــت هستــــم ... مــــرا دوست بــــدار